مفهوم «سرندیپیتی» همواره زبان‌شناسان و نویسندگان را مجذوب خود کرده است. این واژه به وقوع رویدادهایی به‌صورت تصادفی اما خوشایند یا سودمند اشاره دارد. هوراس والپول در سال ۱۷۵۴ این کلمه را بر اساس یک افسانه فارسی به نام «سه شاهزاده سرندیپ» ساخت. شاهزادگان عادت به کشف‌های تصادفی داشتند. امروزه این واژه در سراسر جهان برای توصیف آن لحظات خوش‌شانسی استفاده می‌شود که چیزی شگفت‌انگیز را بدون جستجوی فعال پیدا می‌کنید. این طراحی به‌خوبی از پس متن‌های بسیار طولانی برمی‌آید و جعبه متن به راحتی قابل گسترش است.